· 6 dk okuma
Hesabı Önceden Ele Geçirme: İlk Düzeltmem Neden Eksik Kaldı
E-posta doğrulamalı bir kayıt formu güvenli görünür: hesap, adresin sahibi gelen bağlantıyı açmadan kullanılamaz. Ama "adres doğrulanınca hesabın şifresi kimin olur?" sorusunun cevabı kodda net değilse, başkasının adresiyle önceden kayıt olan biri o hesabı ele geçirebilir. Bu açığın adı hesabı önceden ele geçirme (account pre-hijacking). Bu yazıda sinema rezervasyon sitem Seans'ta bu açığı nasıl bulduğumu, ilk düzeltmemin neden eksik kaldığını ve sonunda kayıt akışını nasıl yeniden tasarladığımı anlatıyorum.
Kayıt akışı ve eski kod
Seans'ın ilk kayıt akışı alışılmış biçimdeydi: kullanıcı ad, e-posta ve şifre girer, hesap doğrulanmamış olarak açılır, adrese bir bağlantı gider, bağlantı açılınca adres doğrulanır ve kullanıcı giriş yapmış olur. Kayıt formu adresin kayıtlı olup olmadığını belli etmez; her durumda "e-postanı kontrol et" der.
Bir kenar durum vardı: doğrulanmamış bir adresle ikinci kez kayıt olunursa ne olacak? İlk kayıtta şifre yanlış yazılmış olabilir, yeni bir bağlantı göndermek mantıklı görünüyordu:
if (existing.emailVerifiedAt) {
// doğrulanmış: sahibine şifre sıfırlama bağlantısı
} else {
// Not confirmed yet: the first registration may have had a typo'd password; resend the link.
const verifyToken = await createEmailToken(db(), existing.id, 'VERIFY_EMAIL');
await mail(existing, 'verify', input.lang, link('/verify-email', verifyToken));
}
Bu kodla şu senaryo mümkündü:
- Saldırgan, Ayşe'nin adresiyle kendi şifresiyle kayıt olur. Bağlantı Ayşe'nin kutusuna gider; Ayşe onu açmaz.
- Ayşe bir gün kendi şifresiyle kayıt olur. Kod yeni bir bağlantı gönderir ama şifreyi değiştirmez.
- Ayşe bağlantıyı açar, adres doğrulanır, Ayşe giriş yapmış olur ve hiçbir şeyden şüphelenmez.
- Saldırgan kendi şifresiyle Ayşe'nin hesabına girer.
İlk düzeltme: bağlantı kendi şifresini taşısın
Bu açığı yayından önceki son taramada buldum. İlk çözümüm şuydu: her kayıt denemesi kendi şifresini kendi bağlantısına bağlasın. Bağlantının veritabanı kaydına o kayıtta seçilen şifrenin özeti (hash) eklendi; bağlantı açılınca hesabın şifresi o bağlantının taşıdığı şifre oluyordu. Senaryoyu teste çevirdim: saldırgan önce kayıt olur, Ayşe kayıt olur, saldırgan bir daha kayıt olur, Ayşe kendi bağlantısını açar. Test eski kodda kırmızı, yenisinde yeşildi.
Düzeltme eksikti ve bunu on iki gün sonra, bu açığı blog yazısı olarak anlatmak için kodu yeniden okurken fark ettim.
Neden eksikti?
Testteki varsayıma bakmak yeterli: "Ayşe kendi bağlantısını açar." Gerçekte Ayşe'nin kutusunda iki e-posta vardı: biri kendi kaydından, biri saldırganın tetiklediği. İkisinin konusu, metni, düğmesi aynıydı. Saldırgan Ayşe'den sonra kayıt olursa, en üstteki e-posta saldırganın şifresini taşıyan bağlantı oluyordu:
- Ayşe kendi şifresiyle kayıt olur.
- Saldırgan Ayşe'nin adresiyle kendi şifresiyle kayıt olur. Ayşe'nin kutusuna ikinci bir bağlantı düşer.
- Ayşe en yeni e-postayı açar. Hesap saldırganın şifresiyle doğrulanır.
"Doğrulama e-postasını yeniden gönder" düğmesi de aynı yere çıkıyordu: o bağlantı şifre taşımıyor, hesaptaki son şifreyi geçerli kılıyordu, o da saldırganın olabiliyordu.
Hatanın kökü değişmemişti: hesabın şifresi hâlâ kayıt formunu dolduran kişiden geliyordu. Ben sadece "hangi formun şifresi" sorusunun cevabını değiştirmiştim. Kutuya kimin bağlantısının düştüğünü saldırgan da belirleyebildiği sürece bu cevap güvenli değildi.
Kalıcı çözüm: şifreyi kutunun sahibi seçer
Bu sefer soruyu tersten sordum: bu akışta saldırganın erişemediği tek şey ne? Ayşe'nin e-posta kutusu. O hâlde hesap hakkında karar veren her bilgi, kutudaki bağlantı açıldıktan sonra girilmeli.
Kayıt formu artık sadece e-posta adresi istiyor. Hesap ne ad ne şifreyle açılıyor:
// Not confirmed yet (a first try, or someone else typing this address): nothing about the
// account is set here, so a sign-up form cannot plant a name or password on it.
const user = existing ?? (await db().user.create({ data: { email: input.email, name: '' } }));
const verifyToken = await createEmailToken(db(), user.id, 'VERIFY_EMAIL');
await mail(user, 'verify', input.lang, link('/verify-email', verifyToken));
Bağlantının açtığı sayfa "Hesabını oluştur" sayfası: ad ve şifre orada seçiliyor. Şifre kuralları bağlantı harcanmadan önce kontrol ediliyor, böylece zayıf bir şifre düzeltilip tekrar denenebiliyor:
const record = await findEmailToken(db(), input.token, 'VERIFY_EMAIL');
// An address that is already confirmed is set up; a leftover sign-up link must not change it.
if (!record || record.user.emailVerifiedAt) throw new AppError(400, 'invalid_or_expired_link');
// Check the password before using up the link, so a weak one can be retried.
const problem = passwordProblem(input.password, { email: record.user.email, name: input.name });
if (problem) throw new AppError(400, problem);
const passwordHash = await hashPassword(input.password);
const userId = await consumeEmailToken(db(), input.token, 'VERIFY_EMAIL');
if (!userId) throw new AppError(400, 'invalid_or_expired_link');
const user = await db().user.update({
where: { id: userId },
data: { name: input.name, passwordHash, emailVerifiedAt: new Date() },
});
// The address is confirmed: other sign-up links for it are no longer needed.
await db().emailToken.deleteMany({ where: { userId: user.id, type: 'VERIFY_EMAIL', usedAt: null } });
Artık Ayşe kutusundaki hangi bağlantıyı açarsa açsın, hesabı kendi adı ve şifresiyle kuruyor. Saldırganın kayıt formundan hesaba yazabileceği hiçbir şey yok. Adın da forma değil bu sayfaya taşınmasının bir sebebi var: eski akışta saldırganın yazdığı ad, Ayşe'ye giden e-postada "Merhaba …" diye görünüyordu ve hesabın görünen adı oluyordu.
Yeni akışın getirdiği iki kenar durum da kapatıldı:
- Şifresi olmayan hesaba giriş: Kayıt yarım kaldıysa hesapta şifre yok. Giriş denemesi, bilinmeyen bir adresle aynı hatayı veriyor ve aynı süreyi harcıyor; aradaki fark adresin kayıtlı olduğunu ele vermesin diye bilinmeyen adreste de bir şifre doğrulaması yapılıyor.
- Yarım kayıtta "şifremi unuttum": Sıfırlanacak bir şifre yok ve sıfırlama bağlantısı hesabı adsız doğrulayacaktı. Bu durumda hesap oluşturma bağlantısı gönderiliyor.
Testler: bu sefer iki sıra da
İlk düzeltmenin dersini teste yazdım. Saldırgan Ayşe'den önce de sonra da kayıt olabilir ve Ayşe en yeni e-postayı açar:
for (const order of ['attacker first', 'attacker last']) {
test(`a sign-up with my address by someone else cannot take over my account (${order})`, async () => {
if (order === 'attacker first') await register(request(app));
await register(request(app)); // my own sign-up
if (order === 'attacker last') await register(request(app));
// The newest e-mail in my inbox may be the one the attacker triggered; I open that one.
const newest = tokenFromMail();
// ...
await complete(request(app), newest).expect(200);
await login(PASSWORD).expect(200);
assert.equal((await login(ATTACKER)).body.error, 'invalid_credentials');
});
}
"Yeniden gönder" bağlantısı, zayıf şifrenin bağlantıyı harcamaması ve yarım kayıtta "şifremi unuttum" için de ayrı testler var. Korumaları bilerek bozdum: adın kaydedilmesini kaldırınca üç test, eski bağlantıların silinmesini ve "hesap zaten kurulu" kontrolünü birlikte kaldırınca iki saldırı testi kırıldı.
Canlı sistemi bozmadan yayın
Değişiklik veritabanı şemasına da dokunuyordu: kullanıcının şifresi artık boş olabilmeli, bağlantıdaki şifre sütunu da gereksizdi. İkisini tek seferde yapmak, yayın sırasındaki birkaç dakikada sistemi bozacaktı. Canlıdaki eski kod bağlantı sütununa yazmaya devam ediyordu, yeni kod ise şifresiz kullanıcı açamazdı. Bu yüzden yayını iki adıma böldüm:
- Önce canlı veritabanında sadece şifre sütununun boş olabilmesine izin verdim. Bu değişiklik eski kodla da uyumlu.
- Yeni kodu yayınladım.
- Yeni kod canlıya çıktıktan sonra ikinci, küçük bir değişiklikle kullanılmayan sütunu kaldırdım. Sıra burada tersti: eski kod sütunu okuduğu için sütun ondan önce silinseydi canlıda giriş bozulurdu.
Her adımdan önce ilgili tabloların yedeğini aldım ve değişikliği önce test veritabanında denedim.
Öğrendiklerim
- E-posta doğrulaması adresi kanıtlar, şifreyi değil. Doğrulama anında hesaba uygulanan her şey, kutuya erişimi olan kişiden gelmeli. En sağlam yol, o bilgileri kutudaki bağlantı açıldıktan sonra istemek.
- Bir saldırıyı tek bir sırayla test etmek yetmez. İlk testim saldırganın değil benim seçtiğim sırayı deniyordu. Saldırgan sırayı kendisi seçebiliyorsa test de her sırayı denemeli.
- Bir düzeltme, kökü değil belirtiyi değiştirebilir. İlk çözüm "hangi şifre" sorusunu değiştirdi ama şifreyi kimin belirlediği değişmedi.
- Şema değişikliği canlıdaki eski kodla birlikte düşünülmeli. Ekleyen ya da gevşeten değişiklik koddan önce, kaldıran değişiklik koddan sonra gelir.